#slowselfie

In de Witte Doos hangen een paar grote zelfportretten. Zogenaamde #slowselfies. Ze zijn gemaakt voor het project 'Narcist in narcistische tijden' waarin onderzocht wordt wat het zelfbeeld doet met de persoonlijkheid. Als we onszelf regelmatig vastleggen in een zelfportret heeft dat dan invloed op de geest? Het beeld dat we van onszelf hebben is anders dan andere dat van ons hebben. Dat kan radicaal verschillen. De selfie lijkt te objectiveren, veel verschillende gezichtsuitdrukkingen lijken een (1) beeld te vormen, een reeks van vastgelegde momenten. We staren in de lens, dat wil zeggen we kijken naar onszelf in een beeldscherm, en maken een momentopname. Een permanente spiegel.

De context houden we voor het gemak maar even achterwegen want het doel van de Selfie: zie mij eens hier zijn (met ...) onder deze ... omstandigheden is divers.

Het project 'Narcist in narcistische tijden' onderzoekt de zelfverheerlijking, de eigenliefde, het individue met een gezicht, het gezicht met uitdrukking in een eeuwige spiegel.

De portretten zijn 120x100cm,potlood op papier.